خبرنگار و گزارشگر اجتماعی

یادداشت ها ،گزارش ها ،عکس ها و مقالات درج شده در نشریات و خبرگزاری ها

به نام جوانان، به کام ...؟!‏
نویسنده : علی البرزی - ساعت ٤:٢۳ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٦ خرداد ۱۳۸۸
 

گزارشی درباره سرگردانی جوانان در

فضای تبلیغاتی بازار مسکن

به نام جوانان، به کام ...؟!‏



 

تبلیغاتی که چند وقتی است به محور اصلی تبلیغات تلویزیونی و شهری تبدیل شده است، تبلیغات مسکن ‏و حساب‌های پس انداز مسکن ویژه جوانان است... ‏

برداشت اول/ یکی از تبلیغات تلویزیونی: پدر به فرزند کوچکش می گوید: برای آینده او ‏با حساب پس انداز مسکن جوانان برنامه ریزی کرده است. ‏

برداشت دوم/ سردر یکی از دانشگاه‌های اصلی کشور: بنری با این جمله نصب شده ‏است؛ برای شما برنامه ویژه‌ای داریم؛ ما حساب ویژه پس انداز جوانان را به شما ‏پیشنهاد می نیم. ‏

برداشت سوم/ جوانی در آستانه ازدواج، به شدت به دنبال خانه‌ای برای خود و آینده ‏همسر و فرزندانش می گردد، با دیدن این نوع تبلیغات خوشحال از باز شدن گره بزرگ ‏زندگی خود به سمت بانک‌ها و موسسات قرض الحسنه پرواز می کند؟!‏

یک سئوال؟ ‏
این نوع تبلیغات که فقط متکی بر دو کلمه جوانان و مسکن است بر چه مبنایی طرح ‏ریزی می شود و تاکنون چه تعداد جوانان از این طریق صاحب مسکن شده اند؟

بازی با احساسات جوانان:‏
دکتر پرویز مظاهری، دبیر انجمن روانپزشکان ایران در این مورد معتقد است با یک دید ‏کلی و منطقی می توان مشاهده کرد که این نوع برنامه ها به اصل تبلیغ متکی ‏نیست و پایه و اساس علمی ندارد و فقط برای کشاندن افراد به ویژه جوانان به ‏بانک‌ها و سرمایه گذاری در بانک است. ‏

دبیر انجمن روانپزشکان ایران با اشاره به این که  نوع تبلیغات به نوع بازی با ‏احساسات جوانان با به کاربردن کلمات کلیدی و حساس است، می گوید: اگر فرض را ‏به واقعی بودن این تبلیغات بدانیم و شخصی بعد از 10 الی 15 سال موفق به ‏دریافت وام شود، این شخص به هیچ وجه نمی تواند صاحب خانه شود چرا که در آن ‏زمان از یک سو ارزش پول پایین آمده و از سوی دیگر قیمت مسکن با تغییرات زیادی ‏همراه خواهد بود. ‏

تبلیغات نیازمند تحول اساسی:
دکتر پرویز مظاهری با اشاره به این مطلب که تبلیغات در ایران نیازمند تحولات ‏اساسی است، می گوید: این نوع تبلیغات موجب می شود در یک دسته از جوانان ‏اقدام به باز کردن حساب و گذاشتن سرمایه خود در بانک کنند و دسته دیگری از افراد ‏هم به روند اعطای وام در بانک‌ها دچار بدبینی شوند و در نهایت این پرسش در ذهن ‏افراد ایجاد می شود که بانک‌ها این پول ها را در چه راهی صرف می کنند و چه ‏کسانی این وام ها را می گیرند. ‏

جامعه تخیل گرا؟!‏
اما دکتر ابراهیم فیاض استاد دانشگاه و جامعه شناس در این مورد معتقد است؛ این ‏نوع تبلیغات که پشتوانه مالی آن معلوم نیست می تواند زمینه ساز یک بحران روانی ‏در جامعه باشد؛
چرا که افراد با هدف رسیدن به جایزه از باورها و اعتقادات خود دور می شوند و این ‏باعث به وجود آمدن یک جامعه تخیل گرا می شود که عواقب آن می تواند تاثیرات ‏جبران ناپذیری بر جامعه داشته باشد. ‏

این استاد دانشگاه در ادامه با اشاره به این مطلب که این نوع تبلیغات که برپایه ‏خیالات و آروزهای دست نیافتنی همراه است و در کشورهایی نظیر هندوستان رواج ‏دارد می افزاید: این نوع تبلیغات نه فقط سودی  برای جامعه ندارد بلکه موجب برهم ‏خوردن تعادل اجتماعی هم می شود.‏

‏ او در ادامه با اشاره به این مطلب که صدا و سیما نقش بسزایی در جلوگیری از ‏پخش این نوع تبلیغات دارد می گوید: یک پای ثابت این موضوع صدا و سیما و ‏طرف دیگر مراجع قضایی هستند که با نظارت و کنترل دقیق خود می توانند از پخش ‏این نوع تبلیغات جلوگیری کنند. ‏

ساماندهی قانون تبلیغات امری غیر قابل اجتناب:‏
متاسفانه در حال حاضر حقوق تبلیغات بازرگانی در کشور ما از وضعیت مناسبی ‏برخوردار نیست و مقررات خاص به جز آئین نامه مصوب شورای انقلاب فرهنگی در این ‏زمینه وجود ندارد، سازمان‌های مختلف مانند صدا و سیما و شهرداری نیز هر کدام ‏دستور العمل جداگانه ای را در بحث تبلیغات تنظیم کرده اند. ‏

‏ از سوی دیگر بانک‌ها و مراجع وام دهنده که پیام‌های بازرگانی خود را از رسانه‌ها به ‏ویژه صدا و سیما پخش می کنند، از حقوق و مسئولیست روشنی برخوردار نیستند.‏

این مسائل نشان می دهد، خلاء قانونی در بحث تبلیغات می تواند خسارات جبران ‏ناپذیری در شرایط زندگی حال و آینده مردم به ویژه جوانان داشته باشد./انتهای ‏پیام/‏