خبرنگار و گزارشگر اجتماعی

یادداشت ها ،گزارش ها ،عکس ها و مقالات درج شده در نشریات و خبرگزاری ها

مصاحبه با جمشید جم:
نویسنده : علی البرزی - ساعت ٤:۱٤ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٧ آذر ۱۳۸٧
 

تاریخ انتشار:16 آذر 1387

گفتگوی من با جمشید جم به مناسبت روز دانشجو:

«یار دبستانی من» متعلق به همه دانشجویان است

 

 اشاره:

جمشید جم نامی آشنا برای همه دانشجویان و صد البته نامی آشناتر برای همه ‏ایرانیانی است که با شنیدن ترانه «یار دبستانی من» روزهای به یاد ماندنی انقلاب در ‏ذهن آنها مرور می‌شود.‏

جمشید جم متولد تهران است، اما خود را بزرگ شده ورامین می‌داند؛ از 21 بهمن 57 ‏وارد ساختمان قدیمی رادیو واقع در میدان 15 خرداد می‌شود و از آن روز تا به حال ‏به عنوان تهیه کننده، سردبیر و کارشناس موسیقی در برنامه‌های فرهنگی، ادبی و ‏هنر فعالیت داشته است.‏

هر روز صبح بعد از نماز صبح وقتی پیچ رادیو را باز می‌کنی صدای او را در برنامه «یک روز ‏خوب» می‌شنوی و جمعه‌ها هم وقتی می‌خواهی بعد از یک هفته کاری کمی ‏استراحت کنی «تهران در شب» جمعه شب‌ها را با صدای او می‌شنوی.‏

نگران اندیشه جوان‌ها هستم

جمشید جم به عنوان شخصی که 29 سال است با نسل جوان کشور - از رادیو تا دانشگاه - سر و کار ‏داشته، تغییر اندیشه جوان‌های امروزی را بزرگترین نگرانی ‏خود می‌داند.‏

وی دانشگاهیان را نسل سوم و دبستانی‌ها را نسل چهارم این انقلاب عنوان می‌کند و ‏تغییر اندیشه آنها را مهمترین دغدغه امروزی خود می‌داند و خود را دوست و یاور همه ‏جوان‌های امروزی معرفی می‌کند.‏

برای اولین بار فقط من خواندم

از جم در مورد «یار دبستانی من» سوال می‌کنم، می‌گوید: این ترانه را دوست عزیزم ‏منصور تهرانی ساخته و برای اولین بار این ترانه با صدای من پخش شد، اما بعدها ‏بسیاری از افراد، همین کار را کپی کرده و اجراهای متفاوتی داشتند؛ این ترانه ‏متعلق به همه یاران دبستانی - از دبستان تا دانشگاه - است و من این ترانه را به همه دانشجویان این مرز و بوم تقدیم ‏می‌کنم. ‏

یاور تخریب چی من

خواننده یار دبستانی من از شکل گیری ملودی جدید بر روی این آهنگ در زمان جنگ ‏یاد می‌کند و می‌گوید: یاور تخریب چی من ملودی بود که در زمان جنگ در سال 67 ‏برای اولین بار در جبهه‌ها خوانده شد که بر اساس ملودی «یار دبستانی من»، اما با شعری ‏متفاوت خوانده شد.‏

پیام ظلم ستیزی

جمشید جم پیام اصلی این آهنگ را ظلم ستیزی، استکبار و استثمار ستیزی و مبارزه با ‏دیکتاتورهای بزرگ جهان می‌داند و می‌گوید: «یار دبستانی من» متعلق به هیچ گروه و ‏دسته و یا حزبی نیست، آغاز این کار از سال 57 بود و امیدوارم تا 150 سال دیگر با ‏مردم و خاطرات انقلاب آنها همراه باشد.‏

جم مبدا «یار دبستانی من» را سال 32 عنوان می‌کند و می‌گوید: وقتی برای اولین بار از ‏دکتر شریعتی از سه دانشجوی شهید سوال کردم، وی گفت که این سه نفر ‏دانشجویان مسلمانی بودند که با شهامت شهید شدند و از همان جا بود که یاران ‏دبستانی در ذهن من شکل گرفت و آبان 57 این ترانه ساخته و پخش شد و همیشه ‏گفته ام که مبدا یار دبستانی من همان سال 32 است و امروزه هم هر دانشگاه که ‏می‌روم دو اصل برایم مهم است؛ یکی دعوت بسیج دانشجویی و دیگری وجود شهدای ‏گمنام در آن دانشگاه است.‏

با معنویت و خدای یگانه آشتی کنیم

آشتی جوانان، بویژه دانشجویان با معنویت و خدای یگانه آرزوی امروزی جمشید جم ‏است، وی از جوان‌ها می‌خواهد که همواره سعی در انس بیشتر با خدای خود داشته باشند.‏

جم، معنویت با خدای خود را از دوران نوجوانی می‌داند و می‌گوید: از نوجوانی به طور مکرر ‏مسجد بودم و عشقم این بود که صبح زود به مسجد بروم و اذان بگویم.‏

صحبتمان را با جمشید جم به سمت دیدگاه‌های او در مورد موسیقی امروزی در کشور ‏می‌بریم.

جم در مورد موسیقی این روزها در کشور معتقد است: موسیقی ما خیلی بزرگ است، ‏اما باید مدون شود، ما هفت دستگاه موسیقی، پنج مقام آوازی داریم؛ این در حالی است که موسیقی غرب ‏در مقابل ما خیلی ضعیف است؛ آنان دو مقام دارند و دستگاه‌های موسیقی ‏ما نسبت به آنها بیشتر است، بنابراین همه ما باید در حفظ و نگهداری آن چیزی که امروزه از موسیقی سنتی باقی مانده و سینه به ‏سینه منتقل شده، کوشش کنیم.

این گوینده باسابقه رادیو با اشاره به این مطلب که بسیاری از کشورهای جهان، ‏به خصوص عرب‌ها موسیقی خود را از ما گرفته اند، می‌افزاید: عرب‌ها، بویژه عرب‌های ‏حاشیه خلیج فارس 90 درصد موسیقی خود را مدیون ایرانی‌ها هستند.‏

جم در ادامه می‌گوید: متاسفانه در بین بعضی از جوان‌ها این فکر افتاده است که ‏اسلام با موسیقی مخالف است و این خود بزرگترین ضربه را به فرهنگ ادب و ‏موسیقی این سرزمین می‌زند.‏

وی در ادامه با اشاره به این مطلب که از زمان صدر اسلام موسیقی جزو افتخارات ‏اسلام بوده است، می‌گوید: دین اسلام به موسیقی فاخر خود که از زمان پیامبراکرم (ص) رواج ‏داشته، افتخار می‌کند؛ چرا که در حال حاضر غرب از لحاظ نغمه و ملودی به پایان رسیده و ‏فقط صنعت و تکنولوژی حرف اول را در این جوامع می‌زند.‏

خواننده یار دبستانی من موسیقی غربی را همانند عروسک‌های کوکی عنوان می‌کند ‏و می‌گوید: هیچ گونه تفکر و نگرش در این نوع موسیقی به کار نرفته است و بر عکس ‏در موسیقی اصیل ایرانی کلام خواننده و ترانه و ملودی هر کدام از جایگاه ویژه ای ‏برخوردار هستند.‏

زنگ موبایل جمشید جم به صدا در می‌آید و از او می‌خواهند که در ساعت خاصی در ‏محلی حضور به هم رسانند؛ نمی‌دانم دانشگاه یا رادیو، اما آنچه که نه تنها من، بلکه ‏همگان می‌دانند این است که حضور جمشید جم در هر کجا که باشد مایه افتخار ما ‏ایرانیان و بخصوص دانشجویان است.‏

جمشید جم را به امید دیدارهای آینده ترک می کنیم و در آخر جمله را ‏با تاکید مجدد عنوان می‌کند:‏ ‏«یار دبستانی من متعلق به همه دانشجویان است»

یار دبستانی من

با من و همراه منی

چوب الف بر سر ما

بغض من و آه منی

حک شده اسم من و تو

روتن این تخته سیاه

ترکه بیداد و ستم

مونده هنوز رو تن ما

دشت بی فرهنگی ما

هرزه تموم علفاش

خوب اگه خوب بد اگه بد

مرده دلای آدماش

دست من و تو باید این

پرده‌ها رو پاره کنه

کی میتونه جز من و تو

درد ما رو چاره کنه؟

خواننده اصلی این ترانه: استاد جمشید جم؛ بازخوانی این ترانه: فریدون فروغی؛ سال ساخت: بهمن 1357/انتهای پیام/