خبرنگار و گزارشگر اجتماعی

یادداشت ها ،گزارش ها ،عکس ها و مقالات درج شده در نشریات و خبرگزاری ها

 
نویسنده : علی البرزی - ساعت ٧:۳۳ ‎ب.ظ روز شنبه ٢۸ آذر ۱۳۸۸
 

من، پدر بزرگ و جمشید جم
"علی البرزی"
هر وقت که سرود یار دبستانی من از رادیو پخش می شود پدر بزرگ اشک در چشمانش حلقه می بنده و خاطرات روزهای مبارزه برایش تازه می شه و به قول خودمون با این ترانه یه جورایی حال می کنه، تا چندین سال پیش حتی این ترانه را به صورت مداوم با خود زمزمه میکرد اما در چند وقت اخیر پدر بزرگ نگرانه، نگران از به بازی گرفتن این ترانه ، نگران ازبه سخره گرفتن یار دبستانی توسط تعدادی شکم سیران به بهانه آزادی و نگران ازعدم آشنایی جوانان با اهداف والای این ترانه .

پدر بزرگ از خاطرات خود به همراه یاران دبستانیش برایم تعریف می کند و ازآن پیرزنی که با وجود سن زیاد به جمع یاران دبستانی پیوسته و آن جوانی که با وجود بیماری ومادری که با بچه شیر خواره اش در راهپیمای شرکت می کرده خاطرات فراون می گوید و اینها را تنها بخش کوچکی از پیوند یاران دبستانی برای رسیدن به اهداف والایی چون انقلاب اسلامی می داند .

جمشید جم

جمشید جم

پدر بزرگ یادی هم از 8 سال دفاع و یاران دبستانی در پشت خاکریز ها می کند و آن ترانه معروف یاور تخریب چی من را زمزمه می کند و می گوید که  یاور تخریب چی من ملودی بود که در زمان جنگ در سال 67 ‏برای اولین بار در جبهه‌ها خوانده شد که بر اساس ملودی «یار دبستانی من»، اما با شعری ‏متفاوت سروده شده بود .

زمانی که با جمشید جم همکلام می شوم نا خود آگاه به یاد پدر بزرگ و خاطراتش و اینکه چقدر شباهت بین صحبت های جمشید جم با پدر بزگ است می افتم .

جمشید جم  خواننده ترانه یار دبستانی من متولد تهران است، اما  هر وقت که صحبت از محل تولد و زادگاهش می شود ،خود را به نوعی بزرگ شده ورامین می‌داند؛ از بهمن 57 ‏وارد ساختمان قدیمی رادیو واقع در میدان 15 خرداد می‌شود و از آن روز تا به حال ‏به عنوان تهیه کننده، سردبیر و کارشناس موسیقی در برنامه‌های فرهنگی، ادبی و ‏هنر فعالیت داشته است.‏

جمشید جم به عنوان شخصی که 29 سال است با نسل جوان کشور - از رادیو تا دانشگاه - سر و کار ‏داشته، تغییر اندیشه جوان‌های امروزی را بزرگترین نگرانی ‏خود می‌داند.‏
این ترانه را دوست عزیزم ‏منصور تهرانی ساخته و برای اولین بار این ترانه با صدای من پخش شد، اما بعدها ‏بسیاری از افراد، همین کار را کپی کرده و اجراهای متفاوتی داشتند؛ این ترانه ‏متعلق به همه یاران دبستانی - از دبستان تا دانشگاه - است و من این ترانه را به همه دانشجویان این مرز و بوم تقدیم ‏می‌کنم. ‏
وی دانشگاهیان را نسل سوم و دبستانی‌ها را نسل چهارم این انقلاب عنوان می‌کند و ‏تغییر اندیشه آنها را مهمترین دغدغه امروزی خود می‌داند و خود را دوست و یاور همه ‏جوان‌های امروزی معرفی می‌کند.‏
جم مبدا «یار دبستانی من» را سال 32 عنوان می‌کند و می‌گوید: وقتی برای اولین بار از ‏دکتر شریعتی از سه دانشجوی شهید سوال کردم، وی گفت که این سه نفر ‏دانشجویان مسلمانی بودند که با شهامت شهید شدند و از همان جا بود که یاران ‏دبستانی در ذهن من شکل گرفت و آبان 57 این ترانه ساخته و پخش شد و همیشه ‏گفته ام که مبدا یار دبستانی من همان سال 32 است و امروزه هم هر دانشگاه که ‏می‌روم دو اصل برایم مهم است؛ یکی دعوت بسیج دانشجویی و دیگری وجود شهدای ‏گمنام در آن دانشگاه است.‏

جمشید جم پیام اصلی این آهنگ را ظلم ستیزی، استکبار و استثمار ستیزی و مبارزه با ‏دیکتاتورهای بزرگ جهان می‌داند و می‌گوید: «یار دبستانی من» متعلق به هیچ گروه و ‏دسته و یا حزبی نیست، آغاز این کار از سال 57 بود و امیدوارم تا 150 سال دیگر با ‏مردم و خاطرات انقلاب آنها همراه باشد.‏

آشتی جوانان، بویژه دانشجویان با معنویت و خدای یگانه آرزوی امروزی جمشید جم ‏است، وی از جوان‌ها می‌خواهد که همواره سعی در انس بیشتر با خدای خود داشته باشند.‏

جم، معنویت با خدای خود را از دوران نوجوانی می‌داند و می‌گوید: از نوجوانی به طور مکرر ‏مسجد بودم و عشقم این بود که صبح زود به مسجد بروم و اذان بگویم.‏
جم در مورد موسیقی این روزها در کشور معتقد است: موسیقی ما خیلی بزرگ است، ‏اما باید مدون شود، ما هفت دستگاه موسیقی، پنج مقام آوازی داریم؛ این در حالی است که موسیقی غرب ‏در مقابل ما خیلی ضعیف است؛ آنان دو مقام دارند و دستگاه‌های موسیقی ‏ما نسبت به آنها بیشتر است، بنابراین همه ما باید در حفظ و نگهداری آن چیزی که امروزه از موسیقی سنتی باقی مانده و سینه به ‏سینه منتقل شده، کوشش کنیم.

این گوینده باسابقه رادیو با اشاره به این مطلب که بسیاری از کشورهای جهان، ‏به خصوص عرب‌ها موسیقی خود را از ما گرفته اند، می‌افزاید: عرب‌ها، بویژه عرب‌های ‏حاشیه خلیج فارس 90 درصد موسیقی خود را مدیون ایرانی‌ها هستند.‏
جمشید جم روزنامه جوان را به امید دیدارهای آینده ترک می کنیم و در آخر جمله را ‏با تاکید مجدد عنوان می‌کند:‏ ‏"یار دبستانی  من همواره در راه امام و شهدا است "
یار دبستانی من             *       با من و همراه منی
چوب الف بر سر ما         *     بغض من و آه منی
حک شده اسم من و تو     *       روتن این تخته سیاه
ترکه بیداد و ستم        *     مونده هنوز رو تن ما
دشت بی فرهنگی ما          *   هرزه تموم علفاش
خوب اگه خوب بد اگه بد   *        مرده دلای آدماش
دست من و تو باید این       *      پرده‌ها رو پاره کنه
کی میتونه جز من و تو      *       درد ما رو چاره کنه؟
خواننده اصلی این ترانه: استاد جمشید جم؛ بازخوانی این ترانه: فریدون فروغی؛ سال ساخت: بهمن 1357/انتهای پیام